Škola savremenog teatra predstavlja upoznavanje polaznika sa principima rada Pozorišne laboratorije Plavo pozorište, ali isto tako i sa nekim kodifikacijama savremenog teatra upošte, u teorijskom i praktičnom smislu. Kao i celokupan rad Plavog pozorišta, i škola savremenog teatra se oslanja na iskustva nastala u istraživačkim procesima i laboratorijskom radu reformatora savremenog teara XX veka – Konstantina Stanislavskog, Antonena Artoa, Ježija Grotovskog, Eudjenija Barbe i Odin teatra, kao i italijanskog reditelja Masima Djanetija.
Škola savremenog teatra ima cilj da se profesionalno pozorišno znanje prenese mladima kroz stručan kontinuirani rad na edukaciji u oblasti glume i režije u savremenom teatru. U toku procesa želimo da podelimo svoja iskustva u radu na polju misli i tehnike, kroz istraživački proces i kreativni rad, da polaznicima prenesemo svoju viziju teatra kao mesta samoistraživanja, mesta komunikacije, prostora otvorenog uma u kome se mogu reši neke važne stvari o svetu koji nas okružuje.
Škola savremenog teatra je otvorena za mlade ljude koji se bave pozorištem i žele da prošire svoja znanja o savremenom teatru, kao i za one koji se ne bave pozorištem profesionalno, ali žele da se upoznaju sa savremenim teatrom kroz specifičan način rada Plavog pozorišta.
U realizaciji rada škole angažovani su članovi Pozorišne laboratorije Plavo pozorište. Voditelj škole je Nenad Čolić, reditelj i glumac Plavog pozorišta.
Prvi godišnji ciklus škole savremenog teatra počeo je u oktobru mesecu 2005. godine u prostorijama Narodnog univerziteta «Braća Stamenković». Škola se odrzava dva puta nedeljno, i traje kroz dva semestra do kraja maja 2006. godine, kada se prvi ciklus zavrsava prezentacijom rada otvorenom za publiku.
Naredni ciklus škole savremenog teatra sa novom grupom mladih polaznika počeće na jesen 2006. godine.
Plavo pozorište od 1997. godine neguje kontinuiranu edukaciju mladih pozorišnih stvaralaca. Na kraju svakog godišnjeg ciklusa realizivane su predstave – autorska dela reditelja – pedagoda i u;esnika projekta:
- Špageti Hamlet '97,
- Spektakl bez početka '98,
- Mala prolećna poema '99,
- U potrazi za srećom '00.
Od 2001. do 2003. kontinuirani edukativni rad se odvijao kao deo programa Play Against Violence (Igrom protiv nasilja). Ovaj program realizovan je u sklopu Asocijacije nezavisnih teatara uz pomoć Evropske kulturne fondacije i Fonda za otvoreno društvo u okviru koga su nastale predstave:
- Nasilje nase nasušno '02, čija je tema nasilje – "ono što je društvo oduvek bilo spremno da osudjuje, a neretko i glorifikuje"
- Čekaonica '03, koja je za temu procesa i predstave imala identitet - nacionalni kontekst kroz koji se provlači pitanje ljudskog identiteta. Mlad čovek u Srbiji danas i nacionalna dimenzija ljudskog identiteta.
Obe predstave igrane su u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka Srbije i Kulturnom centru REX.
|
